บทที่ 84

ในขณะที่มือถือสั่นขึ้นมา โอวหยานหยิบขึ้นมาดู ปรากฏว่าเป็นสายจากซือเย่เฉิน

　　“หยานหยาน” เสียงของซือเย่เฉินต่ำและมีเสน่ห์ “คิดถึงเธอ”

　　“……” โอวหยานถามด้วยความอ่อนใจ “มีอะไรหรือ?”

　　“งานยุ่งไหม?” ซือเย่เฉินพูดด้วยเสียงที่นุ่มนวลและไพเราะ “ต้องการให้ช่วยไหม?”

　　“ไม่ต้อง”

　　“คิดถึงเธอตั้งแต่เช้าแล...