บทที่ 45 Chapter 44

"ฮ่ะ! ..." แพรไหมร้องอุทานออกมาอย่างตกใจ                                      

"มีแค่คุณเท่านั้นที่จะช่วยผมได้" พายุพูดพร้อมกับค่อยๆ คืบคลานขึ้นไปบนเตียงนอน ที่เวลานี้แพรไหมพยายามถอยกรูดจนชิดหัวเตียง                  

"ถอยออกไปเลยนะ ไปโดนตัวไหนมา ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอกนะ คุณพายุ! มีสติหน่อยสิ อย่ามา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ