บทที่ 31 มีคนติดตาม

        “คัดตัวอักษรเหล่านั้น เสร็จแล้วก็อ่านให้ข้าฟัง”

“ท่านไม่ลืมตา แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าข้าใช้พู่กันได้ดีเพียงใด”

สือเอ้อร์หัวเราะในลำคอ และตอบนาง

“สองมือนี้เป็นดั่งดวงตาให้ข้า”

เขาเอ่ยจบจึงใช้ไม้เท้าแล้วก้าวมาใกล้ๆ นาง ก่อนวางมือกับกระดาษที่นางเขียนตัวอักษรลงไป

แน่นอนลั่วฟางเซียนไม่เชื่อว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ