บทที่ 42 ในกำมือข้า 2

      เมื่อไปถึงจุดหมาย ลั่วฟางเซียนเขินอายเล็กน้อย แต่นางไม่อาจทนเสียงเล็กๆ ที่เรียกร้องอยู่ในร่างกายได้

“เป็นไปได้หรือไม่ หากท่านแม่ทัพจะช่วยถูหลัง และสระผมให้คนต่ำต้อยเช่นข้า”

“เสี่ยวเซียน...”

เสียงทุ้มๆ ของเขา และสายตาอบอุ่นที่ส่งมาให้ ทั้งการเรียกนางด้วยชื่อจริง ทำให้ลั่วฟางเซียนสั่นสะท้านทั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ