บทที่ 62 การทรมาน

        เสียงลมพัดผ่านร่างสั่นๆ ผสานเสียงกิ่งไม้ที่ไหวไปมา มันดังเข้าหูนางกำนัลปี้หลาน พอเงยหน้ามองหาแสงสว่างด้านบน พบว่าป่าสนแห่งนี้ ดูเหมือนมีเหล่ายักษ์ตัวสูงใหญ่นับร้อย นับพันยืนจ้องมองนางอยู่ แม้จะทำใจกล้าแล้ว หากขาทั้งสองข้างที่พยายามจะก้าวไปข้างหน้าก็ยังสั่นไม่หยุด

แต่เดิม ใจนางไม่ได้อยากเฉีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ