บทที่ 73 ติดขัด

        ในขณะที่บ่ายหน้าเดินไปราวกับซากศพ นางได้เห็นสตรีงดงามผู้หนึ่ง ก้าวมาทางนี้ ดวงตาที่มองเห็นสิ่งใดแทบจะไม่ชัด เบิกโพลง ก่อนรวบรวมเสียงของตนร้องออกไป โอ้ ในที่สุดนางเริ่มจำหลายสิ่งที่ติดๆ ดับๆ ได้แล้ว

“องค์หญิง... องค์หญิงหก บะ บ่าวอยู่ที่นี่แล้ว ช่วยบ่าวด้วยเพคะ”

จ้าวรั่วเหมยตกใจอยู่บ้าง แต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ