บทที่ 7 Chapter 90/2 ความลับของท่านประธาน
"คุณปล่อยให้ลูกชายตกอยู่ในสภาพแบบนี้ได้อย่างไรมุกดา คุณมันเห็นแก่ตัว เอาความคิด เอาฐิติของตัวเองเป็นใหญ่ คุณรู้ตัวหรือไม่ ว่ากำลังทำร้ายหัวใจสี่ดวงพร้อมกัน" คำพูดของชายสูงวัย ทำให้พายุนะถึงกับสร่างเมา หัวใจสี่ดวงหมายความว่ายังไง พายุเริ่มร้อนรนใจ ต่อจากนี้ไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะไม่ปล่อยให้ความแค้นของมารดาอยู่เหนือเหตุผลได้อีกต่อไปแล้ว
"หมายความว่ายังไงครับคุณอา รีบบอกผมมาแพรไหมอยู่ที่ไหน ผมจะตามเธอไป ยอมเป็นลูกเนรคุณ เมื่อผมนั้นไม่สามารถทนอยู่ในโลกใบนี้ได้อีกต่อไปแล้ว หากไม่มีแพรไหมไม่มีลูก ชีวิตผมก็ไร้ความหมาย" พายุพูดออกมาด้วยแววตาที่มุ่งมั่น เขายอมมารดามานานแล้ว และแพรไหมก็คงเข้าใจในสิ่งที่เขากำลังตัดสินใจจะทำลงไปในวันนี้
"คุณหญิงมุกดา ผมคิดว่าถึงเวลาที่พายุควรกลับไปดูแลลูกเมียของเขาได้แล้ว และคุณก็ควรจะปลง อย่าปล่อยให้ความแค้นความอาฆาตได้ครอบงำ จนหูหนวกตาบอดเห็นผิดเป็นชอบเห็นขาวเป็นดำ เพราะคุณกำลังทำให้ลูกและหลานๆ ทุกข์ทรมาน" คำพูดของชายสูงวัย ทำให้คุณหญิงมุกดา จ้องมองไปที่ใบหน้าของลูกชาย ดวงตาคมที่เคยเป็นประกายเวลานี้หมองหม่นลงอย่างชัดเจน ความหล่อเหลาบนใบหน้าที่เคยมีเวลานี้เต็มไปด้วยคราบน้ำตา เสื้อผ้าอาภรณ์ที่สวมใส่ยับยู่ยี่ ไม่เหมือนท่านประธานหนุ่มเนื้อหอมคนเดิม
"ฉันขอตัว แล้วแต่คุณจะคุยกันเอง ยังไงฉันก็คงห้ามไม่ได้แล้วนี่ ส่วนแกพายุ ก่อนจะไปหาลูกหาเมียก็อาบน้ำชำระร่างกายเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ ถ้ายัยลูกหมูเห็นแกสภาพแบบนี้ คงหนีเตลิดไม่ให้เข้าใกล้ แล้วจะหาว่าฉันไม่เตือนไม่ได้นะ!" คุณหญิงมุกดาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แข็งกระด้าง แต่พายุกลับได้ยินเป็นเสียงสวรรค์ที่นุ่มนวลชวนให้ฟัง เมื่อผู้เป็นมารดานั้นอนุญาตให้เขาไปพบกับลูกและภรรยา
