บทที่ 9 Chapter 91/2 ความลับของท่านประธาน

 แน่นอนว่าใยไหมกำลังเอาหูแนบลงไปที่ท้องกลมของผู้เป็นมารดา คงจะกำลังพูดกับน้องมันช่างเป็นภาพที่น่ามองเหลือเกินสำหรับเขา ใบหน้าของแพรไหมดูอวบอิ่มแต่ยังคงความสวยไม่สร่าง ไม่ว่าเธอจะอ้วนขึ้นเพราะการตั้งครรภ์หรือด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม แพรไหมก็คือผู้หญิงคนเดียว ที่สวยและทรงคุณค่าที่สุดสำหรับเขา            

พายุตัดสินใจเปิดประตูรั้ว แล้วค่อยๆ ก้าวเท้าเดินเข้าไปภายในบริเวณบ้าน ขณะที่หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้น และมันยังคงแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเขากำลังจะได้เป็นพ่อของลูกคนที่สอง มันช่างเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ ซึ่งเด็กทารกในครรภ์ของหญิงสาวตรงหน้านั้นคือฝีมือของเขาล้วนๆ

ท่านประธานหนุ่มค่อย ๆ ก้าวเท้าเข้าไปอย่างช้า ๆ ยิ่งเข้าไปใกล้เขายิ่งตื่นเต้นหัวใจแทบกระเด็นออกมาจากอกข้างซ้าย เมื่อเด็กหญิงใยไหมทำตาแป๋วแหววมองมาที่เขา ก่อนที่ยายลูกหมูตัวกลมจะยกมือขึ้นมาขยี้ที่ดวงตา เหมือนกับเธอนั้นไม่เชื่อสายตาตัวเอง เมื่อเห็นชายร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาหา เธอไม่คิดว่าบิดาที่รอคอยมาหลายเดือน อยู่จะเดินเข้าอย่างไม่ทันตั้งตัว                                                                                                          

"คุณป๋า!" ใยไหมร้องออกมาสุดเสียง พร้อมกับท่าทางที่ดีอกดีใจ ก่อนจะวิ่งตรงไปหาผู้เป็นบิดา ในขณะที่แพรไหมไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่า ผู้ชายที่กำลังเดินตรงเข้ามานั้นจะเป็นสามีหนุ่ม ที่ถูกพรากจากกันด้วยเหตุผลบางประการไปเนิ่นนาน รอยยิ้มผุดขึ้นมาจากมุมปากพร้อมกับหยดน้ำตาของหญิงตั้งครรภ์ เมื่อเธอรู้สึกตื้นตันกับภาพที่เห็น                 

พายุไม่รอช้าทรุดตัวลงนั่งกับพื้นโอบกอดเด็กหญิงตัวกลมเข้ามาไว้ในอ้อมอก พร้อมกับหยดน้ำตาของความดีใจ เสียงสะอื้นดังมาจากลำคอของใยไหม เธอร้องสะอึกสะอื้นราวกับว่าโหยหาความอบอุ่นนี้มาแสนนาน        

"หยุดร้อง หยุดร้องนะครับคนเก่งของป๋า ป๋าอยู่นี่แล้วและจะไม่ไปไหนอีก ป๋าสัญญาจะอยู่กับลูกหมูและก็มาดามตลอดไป ไหนดูซิเด็กขี้แยของคุณป๋าโตเป็นสาวแล้วนะเนี่ย"

พายุพูดพร้อมกับก้มลงไปหอมแก้มลูกสาวเบาๆ ก่อนจะเช็ดน้ำตาออกจากแก้มใส ที่มันเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาของความปีติยินดี เมื่อเด็กหญิงตัวกลมได้พบกับบิดาอีกครั้ง                

"มาดามบอกกับลูกหมูว่า สักวันคุณป๋าจะกลับมาหาพวกเรา ลูกหมูนอนรอคุณป๋าทุกคืน เฝ้ามองไปที่ประตูทุกวันในยามเช้า แต่แล้วก็ต้องผิดหวังทุกที เมื่อลูกหมูนั้นไม่เห็นคุณป๋ามาหาเลย" คำบอกเล่าของลูกสาว เป็นเหมือนดั่งมีดกรีดลงมากลางใจของท่านประธานหนุ่ม เมื่อเขากำลังคิดว่าทำไมเหตุการณ์นี้ต้องเกิดขึ้นกับลูกสาวของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า

ตั้งแต่แพรไหมให้กำเนิดใยไหม ชายหนุ่มก็ไม่เคยได้สัมผัสกับความรู้สึกของบิดา ที่จะได้ดูแลลูกน้อยตั้งแต่เยาว์วัย สิ่งนั้นมันคงฝังใจให้ลูกสาวของเขามีปม จนไม่สามารถลบความรู้สึกแย่ๆ เหล่านนั้นออกไปได้ เมื่อใยไหมต้องจำใจห่างไกลกับบิดาอีกครั้ง