บทที่ 38 โคตรพิเศษ

ร่างอรชรรู้สึกตัวขึ้นในเช้าวันต่อมา ดวงตาคู่สวยค่อยๆ ลืมตาสู้แสงพร้อมกับความรู้สึกเจ็บแปลบตรงกลางกายสาวบวกกับความรู้สึกหนักอึ้งไปปวดเนื้อปวดตัวไปทั้งร่างเพราะพิษไข้ยังคงอยู่

“เอาซะจับไข้เลยนะ” เสียงแหบแห้งไม่มีแรงเอ่ยพูดคนเดียว เอมิลล์พยายามดึงผ้าห่มออกเพราะร้อนจนเหงื่อซึม แต่เมื่อดึงออกแล้วเธอกลับ...