บทที่ 66 ไม่มีทางปล่อยเธอไป

ห้องยิงปืน...

รู้ตัวอีกทีเธอก็มาหยุดหน้าห้องกระจกที่ลูกน้องของเขากำลังซ้อมยิงปืนกันอยู่ ดวงตาคู่สวยมองปืนสีดำขลับสลับมองเป้านิ่งด้วยแววตาหม่นเศร้า

“ทำอะไร” คนที่กำลังเดินผ่านแล้วเห็นเธอยืนนิ่งอยู่จึงเดินเข้ามาหา

“ฮึก! ปะ เปล่าค่ะ” ร่างอรชรสะดุ้งเฮือกหลุดจากภวังค์ เอมิลล์ตอบยิ้มๆ พลางส่ายหน้าปฏิเส...