บทที่ 102 บทที่102

จวบจนเวลาผ่านไปร่วมเดือนคนที่คิดถึงนักคิดถึงหนาก็กลับมา ก่อนกำหนดล่วงหน้าสองวันร่างเพรียวระหงอยู่ในเสื้อสูทตัดเข้าชุด กับกางเกงสีเดียวกัน ทั้งดูทันสมัย และทะมัดทะแมงผิดยุคที่ผู้หญิงนิยมสวมผ้าซิ่นกับกระโปรง ผมดำยาวสลวยถูกมัดเป็นหางม้าง่ายๆ เจ้าหล่อนเคยบอกเขาว่าไม่ชอบไว้ผมยาว...ร่ำๆ จะไปตัดหลายรอบ แต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ