บทที่ 40 บทที่40

ตอนสองศรีพี่น้องเดินกลับมาถึงตึกแถวที่เป็นเรือนหอ ซุนเหยียนผู้เป็นมารดากำลังก้มหน้าก้มตาร้องไห้

หลังจากหญิงวัยกลางคนนั่งทบทวนสิ่งที่ลูกเลี้ยงพูดมา..ไม่มีคำไหนเลยที่คนเป็นลูกจะพูดผิด..อารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์แม่ตอนนี้เต็มไปด้วยความสำนึกผิด..เจ็บปวด

เธออ่อนแอขี้ขลาดจนเกินไป..เงินที่สามีทิ้งไว้ให้ก็...