บทที่ 37 ความคิดถึงมันห้ามกันไม่ได้

อาหารเช้าหลายอย่างวางเรียงรายอยู่ที่โต๊ะแล้ว นายหัวจัดการสั่งลูกน้องให้เตรียมมาหลายอย่างเพื่อเอาใจเมียเต็มที่

"หิวค่ะ มีอะไรกินบ้าง"

เสียงเธอถามออกมาก่อนจะเดินมาถึง ราเชนทร์รั้งเธอเอาไว้แล้วซุกหอมที่คอขาว

"ชื่นใจเมียพี่หอมที่สุด" ธีราหยิกเบาๆ ที่แขนเค้าก่อนจะนั่งลง

"โอ้โห ทานข้าวแต่เช้าเลยหรอคะ"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ