บทที่ 42 ตอนที่ 42

“ก็เธอมันแสนจะสกปรกนี่”

คนฟังน้ำตาไหลพรากไม่หยุดทั้งเจ็บทั้งอายและทรมานยิ่งนักกับวาจาของผู้ชายที่ตัวเองหลงรัก แต่เขาไม่เคยรักหล่อนเลยแม้แต่นิดเดียว

“งั้นก็ปล่อยสิคะ แล้วมันจะดีมากถ้าพรุ่งนี้เราไม่ต้องแต่งงานกัน”

“ก็บอกแล้วไงว่าไม่มีทาง ฉันไม่มีทางปล่อยให้ผู้หญิงแพศยาอย่างเธอมีอิสรภาพอีกแล้ว เธอจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ