บทที่ 53 ตอนที่ 53

“แม่ไปแล้วนะญะญ๋า...” นับดาวเป็นคนสุดท้ายที่เดินออกจากห้องหอไป หลังจากอวยพรให้คู่บ่าวสาวเสร็จเรียบร้อยแล้ว

มินรญาน้ำตาไหลพรากวิ่งลงจากเตียงไปโอบกอดร่างของมารดาราวกับขวัญเสีย “คุณแม่... อยู่กับญะญ๋าก่อนไม่ได้หรือคะ”

นับดาวปรายตามองลูกเขยที่นั่งหน้าตาไร้ความรู้สึกอยู่บนเตียงแวบหนึ่ง ก่อนจะกลับมาจ้อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ