บทที่ 12 เธอบอบบางเกินไป

“อ๊ะ!” ตะวันร้องออกมาอย่างขัดใจ เมื่อคีนผละใบหน้าออกมาจากร่องสาวของเธอ ที่เธอกำลังหลงเพลิดเพลินกับการปรนนิบัติแบบนั้นอีกครั้ง เขาจับตัวเธอพลิกให้นอนคว่ำ เขายกสะโพกของเธอขึ้น เขาขยับไปอยู่ด้านหลังของเธอ เขากำลังจะทำอะไร “อ๊ะ...” คีนไม่ปล่อยให้ตะวันต้องสงสัยนาน เขาเข้ากลับร่องสาวอีกครั้งอย่างรวดเร็วจากด้านหลังเธอ “เจ็บ!” ตะวันร้องบอกอีกครั้ง เธอเจ็บจริงๆ ถึงครั้งนี้จะเร็วกว่าครั้งแรกก็ตามที

“ไม่นานนักหรอก...” คีนตอบกลับสั้นๆ

เพี๊ยะ! ตะวันสะดุ้ง เมื่อคีนฟาดฝ่ามือที่สะโพกด้านข้างของเธอ และเขาทำให้เธอเจ็บอีกแล้ว

“พอ แล้ว”

“เธอนี้มันเห็นแก่ตัวชะมัด ตอบแทนกับสิ่งที่ฉันทำให้เธอบ้างสิ” คีนพูดพร้อมกับลูบไล้มือทั้งสองข้างบนสะโพกงามตรงหน้า ยายนี้สวยทั้งตัวจริงๆ

“แต่ ฉัน เจ็บ คุณทำให้ ฉัน เจ็บ”

“แบบนั้นแหละถึงจะสนุก...เธอเองก็ทำให้ฉันเจ็บแบบที่เธอไม่เข้าใจหรอก”

“ถ้างั้นก็ปล่อยฉันสักที คุณได้ในสิ่งที่ฉันอยากจะให้คุณแล้ว ฉันให้คุณไปแล้ว”

“ให้?”

“ให้ความบริสุทธิ์ของฉัน”

“ตะวัน เธอมันไร้เดียงสาจนน่าเหลือเชื่อ...เอาเป็นว่าเรื่องนั้นฉันขอบใจมาก...แต่สิ่งที่เธอต้องให้ฉันอีก คือฉันต้องเสร็จ...แล้วฉันมันประเภทนาน ฉันชอบกิจกรรมเซ็กส์จนไม่อยากจบเร็ว...”

“อ๊ะ!” ตะวันร้องออกมา เมื่อจบประโยค คีนทำอีกแล้ว เขากระแทกเข้าๆออกๆ ร่องสาวของเธอทันทีในท่าใหม่ที่เขากำหนดเอง ตะวันซุกใบหน้าลงกับหมอน ท่อนแขนทั้งสองของเธอต้องออกแรงมากขึ้น เมื่อคีนมาพร้อมกับเรี่ยวแรงที่แน่นอนเขาต้องมีอยู่แล้ว เขาแข็งแรง ร่างกายเขาเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ มือเขาจับปืนบ่อยมากพอๆกับจับก้นหญิงสาวในกิจกรรมเข้าจังหวะแสนโปรดปราน...

เสียงการปะทะกันของจุดเชื่อมระหว่างเขากับเธอ เสียงดังมากขึ้น และมากขึ้น เพราะเสียงร้องของตะวันที่ดังออกมาแบบที่ตะวันไม่อาจกักเสียงของตัวเองไว้ได้ เมื่อร่างกายเธอเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ยิ่งคีนเร่งเร็วขึ้น เธอก็เสียวมากขึ้น เมื่อคีน กระแทกแรงขึ้น เธอยิ่งเสียวมากขึ้น หัวใจเธอแทบหยุดเต้น เพราะเซ็กส์มันดีแบบนี้เอง

ซี๊ดดดดด

อ้าร์ส อ้าร์ส อ้าร์ส

คีนครางผสมผสานไปกับเสียงของตะวัน สองมือแข็งแรงต้องช่วยพยุงสะโพกให้คงตำแหน่งไว้ ยามที่เขากระแทกเข้าใส่ แทบจะทำให้ตะวันทรุดได้ทุกเมื่อ เตียงใหญ่ที่แข็งแรงของเขาก็แข็งแรงจริงๆ เมื่อมันยังสงบนิ่งไม่หวั่นไหวไปกับแรงที่คีนใช้กับร่องสาวอยู่ตอนนี้

คีนเสียวไม่แพ้ตะวัน ยิ่งเสียว ยิ่งมีความสุข คีนก็ดูเหมือนเท่าไหร่ก็ไม่พอกับตะวัน เขายังอยากไปต่อกับเธออีก ตะวันกรี๊ดร้องเสียงดังออกมาอีกครั้ง เธอไปถึงจุดสูงสุดอีกครั้ง เธอรัดเขาแน่นมากขึ้น คีนเกร็งไปทั่วร่างกายเมื่อร่องสาวรัดเขาแน่นจนคีนต้องยอมปลดปล่อยธารน้ำที่ร้อนผ่าวไม่ต่างกับลาวาที่ปะทุออกมาจากภูเขาไฟเมื่อเขาก็มาถึงจุดนั้นแล้ว

ตะวันกรีดร้องออกมา เมื่อเธอต้องรับศึกสองด้าน ทั้งภายในที่ร้อนผ่าวไปทั่วท้องน้อย กับฝ่ามือของคีนที่บีบรัด ขย้ำสะโพกของเธอจนแทบแหลกคามือเขา

คีนหอบหายใจ ร่างกายโน้มลงแนบไปกับร่างของตะวัน แต่เขาก็ยังมีสติพอที่จะใช้ฝ่ามือยันรับน้ำหนักไว้ แต่ตะวันไม่อาจทรงตัวอยู่ต่อไปได้ เมื่อเขาปล่อยมือให้สะโพกของเธอเป็นอิสระ ตะวันทรุดกายนอนนิ่งๆ คีนก้มจุมพิตที่เส้นผมดำจากด้านหลังของเธอก่อนที่จะถอดถอนแก่นกายออกมา และนอนหงายข้างกายบอบบางที่ยังไม่ขยับ แต่เธอยังหายใจอยู่ เมื่อร่างกายเธอยังขยับอยู่แค่นั้น

เวลาผ่านไปกว่าสิบนาที ร่างบางข้างกายค่อยๆขยับ ตะวันเบ้หน้าเมื่อเธอเจ็บร้าวไปทั่วร่าง เหมือนกับว่าร่างกายเธอกำลังจะหลุดหรือแหลกได้ยามที่เธอขยับ

“ไม่ไหว ก็ค้างที่นี่ก่อนก็ได้”

“วะ...ไหว” ตะวันตอบกลับเสียงสั่น และไม่ใช่แค่เสียงที่สั่น ร่างกายเธอสั่นเทา ดวงตาโตต้องเบิกกว้างขึ้น เมื่อก้มมองร่างกายตัวเอง จ้ำแดง เต็มไปทั่วร่าง คีนเองก็มองตามสายตานั้น เขาเห็นแบบนั้นเช่นกัน แต่สายตาและสีหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์อะไรให้ตะวันได้เห็นทั้งนั้น เพราะด้านหลังของเธอโดยเฉพาะที่สะโพกรอยช้ำแสดงออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน

-- เธอบอบบางเกินไป ตะวัน -- คีนคิดในใจแบบนั้น โดยที่ไม่คำนึงว่าตนเองเป็นฝ่ายกระทำที่มีความ ดิบ เถื่อน มากไป กับหญิงสาวเชื้อสายเอเชียที่ตัวเล็กบอบบาง แถมยังไม่เคยกับเรื่องแบบนี้

โครม! เสียงกล่องบนโต๊ะหัวเตียงกับตะวัน ล้มลงกับพื้น เมื่อเธอพยายามจะลงจากเตียง และยืนด้วยขาของตัวเอง คีนลุกขึ้นและลงจากเตียง เดินอ้อมมาด้านที่ตะวันทรุดกายล้มลงไป

“ถ้าเธอจะกลับห้องให้ได้ ฉันจะพาไปเอง” คีนพูดพร้อมกับนั่งชันเข่า  ช้อนร่างบางที่ยังเปลือยเปล่าอยู่

“ไม่ต้อง...เอ่อ!...ฉันหมายความว่าไม่เป็นไร แค่ส่งหน้าประตูห้องของคุณก็พอ ฉันไม่ต้องการให้คนในบ้านรู้ว่าเรามีอะไรกัน” ตะวันเปลี่ยนน้ำเสียงในตอนแรก เพราะคีนไม่ใช่คนประเภทที่เธอหรือใครจะมาใส่อารมณ์ใส่เขาได้ และตะวันอยากหยุดและพอกับกิจกรรมมอบพรหมจรรย์ของตัวเองแค่นี้ เพราะทุกอย่างเธอไม่เคยมาก่อน แม้แต่การดูหนังผู้ใหญ่เธอยังไม่เคยคิดจะดูและศึกษามันมาก่อนเลย แค่อ่านในหนังสือมันช่วยอะไรไม่มากกับประสบการณ์ตรง มีความสุขมันก็มีความสุขดีอยู่หรอก แต่หลังจากความสุขที่เธอเองก็ชอบและติดใจต่างหากที่ทำให้เธอไม่อยากขยับตัวนานไปสามสี่วันเลยทีเดียว

“พรุ่งนี้ ฉันจะกลับค่ำๆ เธอมารอฉันในห้องนี้ได้นะ” ข้อความที่ดังมาจากคีน ทำให้ตะวันหันไปมองเขาทันที เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ

“เอ่อ! พรุ่งนี้ฉันไม่สะดวก...เอ่อ! ฉันไปก่อนนะคะ” ตะวันขยับเมื่อคีนช่วยส่งเสื้อผ้าให้เธอ ปล่อยให้เธอแต่งตัว โดยที่เขาสวมแค่เสื้อคลุมตัวเดียวแบบหลวมๆ ที่เขาตั้งใจจะยั่วเธอ