บทที่ 16 3(2)

            “อึก”

            “อะไรกัน หรือว่าเห็นหน้าแล้วมีอารมณ์”

            ฉันเม้มปากแน่นด้วยความอับอาย ทุบแขนกำยำของคาวะรัวๆ พลางจ้องเขาด้วยสายตาดุกร้าว

            “ปล่อยนะ! บอกให้ปล่อย... อือ อย่าย้า”

            “ชู่ว!~ เสียงดังไปเดี๋ยวก็มีคนได้ยินหรอก”

            “อึก หยุด...”

           ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ