บทที่ 39 บทที่ 38 ขอบคุณ

บทที่ 38 ขอบคุณ

ฉันนั่งเท้าคางจ้องหน้าหมอขณะที่เขากำลังเคลียร์งานในเวลาเที่ยงคืนกว่า ๆ บอกตรง ๆ ว่าเพลินมาก ไม่เคยได้สังเกตและจ้องหมอในตอนที่เขาจริงจังแบบนี้มาก่อน

“เบญยังไม่รู้นะครับว่าเราสองคนคบกันแล้ว” หมอเปรยขึ้นขณะที่สายตายังจ้องแฟ้มงานตรงหน้า ฉันคลี่ยิ้มบาง ๆ แล้วยื่นมือไปบีบแก้มเขาอย่างอดใจไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ