บทที่ 46 บทที่ 45 คำขอร้อง

บทที่ 45  คำขอร้อง

ฉันนั่งรอหมอจนกระทั่งเขาเปิดประตูเข้ามา หมอยิ้มกว้างรีบเดินเข้ามาสวมกอดและหอมแก้มฉันซ้ำ ๆ จนรู้สึกเย็นวาบที่แก้มซ้าย

“พอแล้วค่ะ” ฉันดันตัวเขาออกแล้วเบี่ยงตัวเองหลบ “แก้มกราฟซ้ำหมดแล้ว” หมอเกลี่ยแก้มฉันแถมยังมองด้วยสายตาอ่อนโยน

“กลับบ้านดีกว่า”

“ครับ” เขาจูงมือฉันเดินออกมาจากห้องท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ