บทที่ 32 บทที่ 31 กักขัง

บทที่ 31 กักขัง

มุกดานั่งนิ่งขณะที่อีกฝ่ายคลอเคลียใบหน้าไปมากับมือเธอ มิหนำซ้ำยังจูบยังหอมอีก หญิงสาวทำหน้าเลิ่กลั่กแล้วชักมือกลับอย่างไวโดยไม่ให้วิลเลียมตั้งตัวจนริมฝีปากหนากดจูบลงบนผ้าห่ม

“ขอโทษครับ..ไม่คิดว่าป้าจะเป็นลมจริงๆ”

“ฉันจะกลับ!”

“กลับ? ไม่ให้กลับ อยู่ด้วยกันที่นี่จนกว่าเราจะดีกัน” 

“นา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ