บทที่ 21 บทที่ ๒๐ ทะเล

“อรุณสวัสดิ์ดาบคม”

“อะ เอ่อ”

คนถูกทักเลิ่กลั่กทำตัวไม่ถูก เหงื่อออกมือทั้ง ๆ ที่อากาศเย็นสบายกำลังดี นายดาบลุกขึ้นยืนตัวตรง เสียงหวาน ๆ เหมือนเคลือบด้วยยาพิษสำหรับคม น่ายำเกรงไม่ต่างจากเสียงของเจ้านาย

“คะ ครับ คุณนาย”

“ฉันซื้อปาท่องโก๋มาฝาก กินกับโอเลี้ยงนะ แต่อย่ากินเยอะล่ะ ของทอดมันไม่ดีต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ