บทที่ 28 บทที่ ๒๗ หมาลอบกัด

หนูนาได้สติอีกครั้งตอนที่แผ่นหลังสัมผัสกับเตียงนุ่มนิ่ม พร้อมกับริมฝีปากอุ่นกดจูบลงมาเบา ๆ บนเนินอก ที่ตอนนี้เหลือเพียงชั้นในสีอ่อนโอบอุ้มสองเต้าชูชันเอาไว้

“มะ ไม่ได้!”

ผลั่ก!

ดวงตากวางเบิกโพลง พลันมือทั้งสองข้างรีบผลักร่างใหญ่ออกห่างอย่างรวดเร็ว ศิลาที่ถูกผลักกระเด็นได้แต่มึนงง เขาทำอะไรผิด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ