บทที่ 37 บทที่ ๓๖ ‘อ้อมกอดที่คุ้นเคย’

ราชันตัวแข็งเป็นหินไปแล้ว เขากำลังทบทวนว่าสิ่งที่ได้ยินมันไม่ใช่เพราะหูฝาดหรือคิดไปเอง ใบบัวที่เกลียดเขาเข้าไส้น่ะหรือมาขอนอนด้วย ไม่ใช่ว่าเธอเกลียดและขยะแขยงจนไม่อยากจะเข้าใกล้หรอกหรือ

“ไม่ได้หรือจ๊ะ”

“ดะ ได้ ได้!” ราชันพยักหน้ารัว ๆ “ได้สิ ใบบัวอยากนอนที่ไหนก็ได้ นอนได้หมดเลย”

“อย่างนั้นใบบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ