บทที่ 42 บทที่ ๔๑ ‘ยอมได้ทุกอย่าง’

“เจ็บไหมจ๊ะ”

ใบบัวแตะปลายนิ้วลงบนแผลที่เริ่มตกสะเก็ด ดวงตากวางมีร่องรอยของความหวาดหวั่น แผลที่ใบหน้าคมคร้ามอย่างไรก็ต้องเป็นแผลเป็น แต่คนที่กำลังจะเสียโฉมกลับไม่สะทกสะท้านสักนิด

“ยิ้มอะไรของพี่” ใบบัวถามพร้อมใบหน้าที่งอง้ำ

ราชันทำเป็นเล่นไปได้ มีแผลที่หน้ามันไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป ใบบัวเองก็ต้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ