บทที่ 74 บทส่งท้าย

สามปีต่อมา

.

“พี่ดล ไหนกระเป๋าที่คุณยายให้คับ?”

“นี่คับ!”

“น้องดาว ชุดที่คุณปู่ซื้อให้ไม่อึดอัดเกินไปใช่ไหมคะลูก?”

“ม่ายค่า”

“ดีมาก ถ้าอย่างนั้นเราไปรอแด๊ดดี้กับคุณแม่ที่รถกัน”

“เย้ๆ”

เสียงเจี๊ยวจ๊าวของสองเด็กและสองผู้ใหญ่เงียบหายไป แทนที่ด้วยเสียงหัวเราะของคนเป็นพ่อและแม่ ดอกแก้วที่กำลังเก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ