บทที่ 2 BUY THIS GIRL.2💵: เริ่มได้ยัง
"เจ้! ฉันคืนเงินไปหมดแล้วนะ! ฉันไม่รับแขกแล้ว!!"
"แกไม่มีสิทธิ์! เงินที่แกใช้หมดแล้วก็จริงแต่ไม่คิดจะคืนดอกเลยว่างั้น!
"ดอกบ้าดอกบออะไรอีก ฉันไม่ได้ยืมเงินเจ้าสักหน่อย"
"ไม่ยืม แต่ขโมย! ฉันไม่เรียกตำรวจลากคอแกเช้าคุกก็ดีแค่ไหนแล้วยัยเฌอ! แกมันแสบเกินเด็กไปแล้วจริงๆ ต้องโดนแบบนี้จะได้จำ!"
ฉันยืนเท้าเอวเถียงกับยัยเจ้ประจำร้านที่นี่ ที่นี่มันเป็นคลับทั่วๆไปนี่แหละ..ถ้ามองจากภายนอกนะ มีไม่กี่คนหรอกที่รู้ว่าที่นี่มีมุมมืดอีกนับไม่ถ้วน ทั้งคาสิโนผิดกฏหมาย ไซด์ไลน์อัพเกรด ฯลฯ และผู้ที่จะสามารถใช้บริการเหล่านี้ได้ก็ต้องเป็นพวกเงินถึง มีชื่อเสียง ไฮโซ หรือแม้กระทั่ง... ดาราดัง
ทุกอย่างจะถูกปิดเป็นความลับ จะไม่มีการเล็ดลอดข่าวคาวพวกนี้ออกไปยังโลกภายนอก เพราะที่นี้มีระบบเก็บรักษาความลับของลูกค้าเป็นอย่างดี หากเมื่อใดรู้ว่ามีคนกำลังจะปล่อยเรื่องราวภายในของคลับนี้ก็จะถูก...ยิงตาย! ทุกอย่างเป็นอันจบ โหดร้ายจะตามมุมมืดของคนนะ ยิ่งมีเงินมากเท่าไหร่ก็ฆ่าแกง และสั่งเก็บได้ง่ายราวกับผิวปากมากขึ้นเท่านั้น สังคมแบบนี้น่าขยะแขยงที่สุด ใครด้อยใครต่ำ..ก็ไม่มีสิทธิ์มีปากมีเสียง
กลับมาที่เรื่องของฉันดีกว่า.. ฉันขโมยเงินนั่นนะมันก็จริงครึ่งไม่จริงครึ่ง เอาเป็นว่าฉันซวยเองที่ยื่นหน้าเสนอยุ่งเรื่องของเพื่อนที่กำลังโดนเอาเปรียบจากค่าตัวที่มันไปนอนกับลูกค้ามา และเพราะความคิดบ้าๆฉันเลยแฝงตัวเข้ามาที่นี่เผื่อที่จะเอาเงินที่เจ้นี่หงิบไปเอาไปคืนเพื่อนที่มันต้องเอาเงินไปรักษาพ่อมัน มันอ่อนต่อโลกเกินไปแต่มันเป็นเพื่อนที่ดี แต่สุดท้ายฉันก็คาดไม่ถึง.. มันเลือกฆ่าตัวตายในวันที่ฉันเอาเงินคืนมาให้มันจนได้แต่ก็สายไป...
ยัยเจ้นี่ก็ดันจับได้ว่าฉันหงิบเงินที่ควรเป็นของเพื่อนฉันไปจากเขา ฉันเลยหนีออกจากวังวนตรงนี้ไม่ได้สักทีเพราะกลัวว่ายัยเจ้จะส่งคนไปปลิดชีวิตพ่อเพื่อนฉันที่นอนไร้สติอยู่ที่โรงพยาบาล เลยเป็นที่มาที่ฉันยังคงต้องวนเวียนอยู่ในนี้ แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ไม่มีใครรู้ว่าทุกครั้งที่ฉันไปกับแขกฉันไม่เคยพลาดท่าพวกนั้นเลยแม้แต่นิด ฉันหยอดยานอนหลับใส่เครื่องดื่มพวกนั้นตลอด พอตื่นฉันก็แค่สร้างเรื่องว่าเราผ่านกิจกรรมนั้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แล้วรวบรวมเงินที่ได้ในแต่ละครั้งใช้คืนยัยเย้นี่4ต่อ5 คือ4%ของยัยเจ้ 1%ของฉัน หัวหมอจะตายยัยนี่นะ! แต่ฉันใช้ครบหมดล่ะแล้ววันนี้กำลังจะออกจากที่นี่อย่างเป็นเรื่องเป็นราวแต่ก็ดันมาเจอผู้ชายคนเมื่อกี้ซะก่อน ท่าทางจะรวยมากมั้งยัยเจ้นี่เลยเรียกซะโหดขนาดนั้น นี่ถ้าไม่ติดว่าหวงความปลอดภัยของพ่อเพื่อนนะฉันไม่ลงทุนเอาชีวิตเข้ามายุ่มย่ามในนี้หรอก แต่พ่อเพื่อนฉันคนนี้นะ ตอนฉันเดือดร้อนไม่มีเงินสักบาทเขาก็ช่วยฉันมาตลอด ให้เนรคุณ..ฉันทำไม่ได้หรอก
"ไป! ไปรับแขก!"
"ไม่!"
"แกอย่ามาทำกร่าง! มานี่!"
"โอ๊ยย ยัยป้า ยัยยักษ์! มันเจ็บนะ!" ยัยเจ้นี่เข้ามาฉุดกระชากแขนฉันมาอยู่หน้าห้องVIP ROOM
"เข้าไปแล้วอย่าทำให้คุณเขาอารมณ์เสีย เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน" ยัยเจ้กดเสียงต่ำกระซิบที่ข้างหู มือบีบแขนฉันก่อนจะปั้นหน้ายิ้มแล้วเปิดประตูห้องเข้าไป
แอดด
"ขอโทษที่ให้รอนานนะคะ พอดีน้องเขายังไม่มีปนะสบการ์ณนะคะ รบกวนช่วยเบามือด้วยนะคะ เดี๋ยวเด็กมันจะตื่นเอา^^" ยัยเจ้ก้มหัวโค้งให้ผู้ชายตรงหน้าที่ยืนตระหง่านอยู่กลางห้องแล้วออกไปทันที ...ฉันยืนถอนหายใจเหตุการ์ณแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นครั้งแรกฉันเลยพอคุมตัวเองอยู่ ....ก็แค่ยั่วนิดยั่วหน่อยแล้วก็หยอดยานอนหลับทุกอย่างก็จบ เหมือนทุกที
"เริ่มได้ยัง" อีกฝ่ายพูดแล้วค่อยๆปลดกระดุมเสื้อที่คอ ไม่น่าเลยนะผู้ชายคนนี้นะ หล่อขนาดนี้ต้องมาในสถานที่แบบนี้เพราะเรื่องนี้ รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ..
"...เรามาดื่มสร้างบรรยากาศหน่อยก็ดีนะค่ะ"
"..."
"มันคงช่วยให้ฉัน ทำให้คุณสนุกมากขึ้น"
"...เอาสิ"
เข้าทาง!^^
..........
⚖️พี่ลอร์ พี่จะเป็นคนแบบไหนน๊าาาา
⚖️เฌอเบลล์ นุ้งแสบขนาดไหนกันหว่าา
