บทที่ 6 ตอนที 6

“โอย... ฉันไม่ไหวแล้ว ปล่อยฉันเถอะ” 

เธอร้องวอนขอความเมตตายามที่ริมฝีปากมีโอกาสได้เปล่งเสียง แต่ก็ถูกเขาปิดปากไว้อีก ร่างหนาร้อนราวกับไฟเมื่อเขาสลัดเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่าเช่นเดียวกับเธอ ผิวกายของเขาสีแทน แผงอกล่ำสันมีไรขนขึ้นหนาสากคาย ยามเสียดสีกับทรวงอกนุ่มๆ มันคันยุบยิบเหมือนโดนแผงหญ้าพาดผ่าน นิ้วม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ