บทที่ 41 ถ้าคิดแบบนั้น... ก็ตามใจ

ภายในห้องนอนที่ปิดสนิท อารมณ์ของคนทั้งสองกำลังพลุ่งพล่านรุนแรงยิ่งขึ้น ธีรชลประคองร่างบางของเอื้องดาวให้นอนลงบนเตียงนุ่มอย่างแผ่วเบา แต่ร่างกายของเขากำลังเต็มไปด้วยความต้องการ เขารู้สึกเหมือนสติที่มีอยู่ค่อยๆ เลือนหายไป เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยฤทธิ์ยา

“คุณธีร์... อย่าค่ะ” เอื้...