บทที่ 48 เธอจะได้รู้รสชาติของการเป็น ‘เมีย’ ของฉันจริงๆ

เปลวแดดยามบ่ายของเชียงใหม่เริ่มอ่อนแสงลง แต่บรรยากาศภายในรถเอสยูวีที่มุ่งหน้ากลับสู่บ้านพักตากอากาศยังคงร้อนระอุด้วยกระแสความเงียบที่น่าอึดอัด

ธีรชลปรายตาไปมองร่างบางที่นั่งชิดประตูรถฝั่งผู้โดยสารราวกับพยายามจะสิงร่างเข้าไปในตัวถังรถเพื่อรักษาระยะห่างจากเขาให้มากที่สุด

เอื้องดาวนั่งนิ่ง ดวงตาเหม่อลอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ