บทที่ 32 เจ็บที่ไม่เคยจบ ตอนที่ 4

“โฮ่งๆๆๆ” มธุรสปรือตาที่หนักอึ้งขึ้นอย่างเกียจคร้าน เมื่อดวงตาทำงานเต็มที่ก็พบว่าทั่วทั้งห้องสว่างโล่ไปด้วยแสงแห่งอรุณ

เช้าแล้วหรอเนี่ย...หญิงสาวหันรอบกายหวังมองหาคนที่นอนเคียงคู่เธอเมื่อคืน แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงา เขาคงกลับไปเสียแล้ว เธอน้ำตาคลอเบ้าด้วยความเศร้าใจ เขามาเพื่อจะระบายอารมณ์ของผู้ชายก็เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ