บทที่ 82 ใจอาวรณ์ บทที่ 3

จนกระทั่งตอนหัวค่ำนั่นล่ะที่ต่างคนต่างทำภารกิจส่วนตัวเสร็จภายใต้ความเงียบ จึงมีความจำเป็นต้องเข้ามานอนให้ห้องเดียวกัน ครั้งนี้ณกรเป็นฝ่ายนอนบนโซฟา และมธุรสเองก็ไม่ได้ปฏิเสธหรือเล่นแง่จะนอนบนที่นอนอีก เธอรู้สึกเหนื่อยกับผู้ชายคนนี้เหลือเกิน

“อูย...” เสียงครางเบาหวิวยามดึกเรียกให้มธุรสลืมตาตื่น ด้วยค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ