บทที่ 83 ใจอาวรณ์ บทที่ 4

“...” ไม่ทันคิดว่าความหมายที่เขาพูดมันคืออะไร หญิงสาวที่พยายามระงับอารมณ์น้อยใจไม่ให้กระเจิดกระเจิงไปกว่าที่เป็นอยู่ก็เริ่มรู้สึกผิดสังเกตกับบางสิ่งที่บดเบียดแนบอยู่ที่ต้นขา ร่างบางนั่งตัวเกร็งโดยอัตโนมัติหน้าแดงซ่านด้วยความขัดเขิน แต่คนที่กอดอยู่ยังไม่รู้ว่าเธอพอจะเดาออกแล้ว

“น้ำหวานอย่าโกรธนะถ้าพ...