บทที่ 50 บทที่ 50

ลิลิตตัวแข็งไปชั่วขณะ ก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนคลาย มือขึ้นไปโอบลำคอแข็งแรง คีรินทร์มอบรอยประทับบนริมฝีปากเธออย่างเนิ่นนาน บดเบียดแนบแน่นโหยหา มือประคองใบหน้านวลอย่างทนุถนอมราวลิลิตเป็นแก้วเปราะบาง

ยามเมื่อริมฝีปากหนาถอนออก ลิลิตหอบหายใจถี่ เลือดร้อนๆ ฉีดขึ้นใบหน้าจนแก้มดังมะเขือเทศ

"ฉันง้อแล้ว เธอยังโกรธอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ