บทนำ
บท 1
ชินานางวางมือจากเอกสารกองโตที่อยู่ตรงหน้าแล้วเงยหน้ามองบิดาอย่างตกใจหลังได้ยินคำสั่งแกมขอร้องให้เธอแต่งงาน ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่าเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับหม่อมเจ้าหนุ่มหล่อที่เป็นที่หมายปองของสาวๆ ทั่วเมืองอย่างหม่อมเจ้านคเรศ วิษณุรังสรรค์
นายจรัญ บิดาของเธอเป็นพระสหายคนสนิทในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธรเทวัญ วิษณุรังสรรค์ และยังเป็นพระสหายที่มีทรัพย์สินมากพอจะให้ความช่วยเหลือราชสกุล วิษณุรังสรรค์หยิบยืมเงินจำนวนมหาศาลไปเป็นเวลานานนับสิบปี ทำให้บิดาของเธอเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ของวิษณุรังสรรค์ ซึ่งถ้าจะนับกันจริง ๆ คงเป็นเงินมากกว่าสามร้อยล้านบาท แต่เพราะนายจรัญทั้งรักและศรัทธาในพระองค์เจ้าธรเทวัญมากจึงไม่เคยคิดทวงถามกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์และทรงระบุในพินัยกรรมให้หม่อมเจ้านคเรศ วิษณุรังสรรค์พระโอรสองค์โตทรงอภิเษกสมรสกับชินานางบุตรสาวคนเล็กของสหายตามที่ได้เคยตกลงกันไว้ซึ่งผู้หญิงโชคร้ายคนนั้นก็คือตัวเธอนั่นเอง
และมันเป็นสิ่งที่ทำให้เธอตกใจมากที่สุดเพราะตลอดชีวิตของเธอไม่เคยคิดว่าจะต้องแต่งงานกับราชนิกุลสูงศักดิ์อย่างท่านนคเรศเลยสักครั้ง ท่านชายกับเธอต่างกันราวเส้นขนานที่ยากจะมีวันมาพบบรรจบกันได้ แถมเธอยังทราบข่าวว่าท่านชายทรงรักใคร่อยู่กับนาถนารี จตุรกร อดีตเพื่อนสาวร่วมมหาวิทยาลัยที่เคยชิงดีชิงเด่นกับเธอมาช้านาน เพราะไม่ว่าเธอจะทำอะไร นาถนารีมักนำตัวมาเปรียบเทียบประชันขันแข่งด้วยเสมอ ๆ
ชินานางคุ้นเคยกับการบริหารธุรกิจมาตั้งแต่อายุยังน้อยเพราะบิดามีบุตรสาวเพียงสองคนคือ เธอและพี่สาว โชติรส อัครเกตุ ซึ่งไม่ชอบการทำธุรกิจมาแต่ไหนแต่ไร โชติรสชอบที่จะเดินทางไปรอบโลกเพื่อค้นหาซากอารยธรรมของนานาประเทศ พี่สาวของเธอเป็นนักศึกษาระดับปริญญาโทสาขาโบราณคดี กำลังศึกษาอยู่ปีสุดท้ายในสหรัฐอเมริกา ทำให้บิดาพุ่งเป้าหมายมาที่เธอซึ่งต้องเป็นผู้รับช่วงสานงานต่อจากท่านและเธอก็ไม่ทำให้บิดาผิดหวังเพราะชินานางขึ้นชื่อว่าเป็นนักธุรกิจหญิงที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งทีเดียวแม้จะมีวัยเพียง 25 ปี
พระองค์เจ้าธรเทวัญทรงให้คำมั่นกับนายจรัญไว้ว่า ท่านชายนคเรศพระโอรสองค์โตของพระองค์จะต้องเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับบุตรสาวคนเล็กของอัครเกตุ ส่วนนายจรัญที่ต้องระบุให้ชินานางเป็นคู่อภิเษกกับท่านชายนัฏก็เพราะเห็นว่าการเป็นหม่อมชินานาง วิษณุรังสรรค์ในหม่อมเจ้านคเรศ จะเพิ่มความน่าเชื่อถือให้กับบุตรสาวมากขึ้นในฐานะนักธุรกิจหญิง
“หนูไม่แต่งค่ะพ่อ ทำไมหนูต้องแต่งงานกับท่านนัฏด้วย” คุณจรัญมัวแต่คิดเพลินจนไม่ทันฟังว่าบุตรสาวของท่านพูดว่าอะไร ชินานางพูดจบไปพักใหญ่ท่านจึงกระพริบตาอย่างสำนึกได้ว่า บุตรสาวกล่าวอะไรบางอย่างที่ท่านได้ยินแต่ไม่ทันได้ฟัง
“ลูกพูดว่าอะไรนะ?” ท่านย้อนถามบุตรสาวอีกครั้ง
“หนูไม่แต่งงานกับท่านนัฏเด็ดขาดค่ะ” ชินานางพูดซ้ำน้ำเสียงหนักแน่น เธอไม่มีวันยอมแต่งงานกับท่านชายนคเรศแน่นอน ถึงแม้ท่านจะเป็นเจ้าเป็นนายมาจากราชสกุลสูงศักดิ์แค่ไหนก็ตาม การแต่งงานในความคิดของเธอต้องเกิดจากความรักของคนสองคนไม่ใช่แต่งเพียงเพราะผลประโยชน์ทางธุรกิจ
“แต่ลูกต้องแต่ง เพราะนี่คือคำสั่งของพ่อ”
“พ่อคะ หนูโตแล้วนะคะไม่ใช่เด็ก ๆ ที่พ่อจะสั่งให้ทำนั่นทำนี่ทั้ง ๆ ที่หนูไม่เต็มใจแบบนี้” ชินานางเถียงอย่างไม่ยอมแพ้
“ชินานาง ถึงลูกจะโตแล้วก็จริง แต่อย่าลืมสิ ถึงยังไงลูกก็คือลูกของพ่ออยู่วันยันค่ำ ทุกสิ่งที่พ่อตัดสินใจลงไปนั่นหมายถึงพ่อมั่นใจแล้วว่ามันดีกับลูกและกับธุรกิจของเรา และถ้าลูกยังดื้อดึงที่จะทำทุกอย่างตามแต่ใจตัวเองแล้วล่ะก้อ โชติรสคงต้องกลับมาทำหน้าที่แทนลูก ซึ่งเป็นเรื่องที่พ่อไม่อยากให้เป็นแบบนั้น เพราะพ่อคิดว่าลูกกับท่านชายนัฏเหมาะสมกันมากกว่า”นายจรัญรู้ดีว่าถ้ายกชื่อของโชติรสขึ้นมาอ้างกับชินานางไม่มีทางที่ลูกสาวคนเล็กของท่านจะไม่ยินยอมทำตามคำสั่งแม้จะฝืนใจแค่ไหนก็ตาม ชินานางรักโชติรสมากและหญิงสาวจะไม่มีวันยอมให้โชติรสต้องร้อนใจเพราะเรื่องนี้แน่ ๆ
“คุณพ่อ!” ชินานางอุทานด้วยความตกใจก่อนจะร้องบอกบิดาเสียงหลง “ท่านชายมีคนรักอยู่แล้วนะคะ แล้วคุณพ่อจะให้หนูไปแย่งคนรักคนอื่นอย่างนั้นเหรอคะ”
“ลูกไม่ได้แย่งคนรักของใครพระนาง ท่านชายต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายเลือกอภิเษกสมรสกับลูกแทนคนรักของท่านในเมื่อท่านคือหัวหน้าราชสกุลวิษณุรังสรรค์”
พระนางคือชื่อเล่นของชินานางซึ่งมารดาผู้ล่วงลับไปแล้วเป็นคนตั้งให้ ส่วนพี่สาวของเธอ โชติรสมีชื่อเก๋ ๆ ว่าพระพายที่เพื่อน ๆ ของพี่สาวต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเป็นชื่อเล่นที่เหมาะกับนิสัยของโชติรสเป็นอย่างมากเพราะพี่สาวของเธอใจเย็นราวกับสายลมมิหนำซ้ำยังไม่ชอบอยู่กับที่เหมือนยามสายลมพัดโบกไปทั่วสารทิศ ไม่อย่างนั้นพระพายคงไม่สามารถเรียนสาขาโบราณคดีที่ต้องอาศัยความใจเย็นและอดทนในการขุดค้นหาเศษซากอารยธรรมเป็นเวลานาน ๆ ได้อย่างแน่นอน ต่างจากน้องสาวอย่างเธอที่เพื่อน ๆ มักชอบเรียกว่าพระเพลิงมากกว่าพระนาง เพราะความดื้อรั้นใจร้อนตามประสาลูกคนเล็กซึ่งตรงข้ามกับพระพายพี่สาวอย่างสิ้นเชิง ชนิดที่เรียกว่าถ้าโชติรสเป็นสีขาว เธอก็คงจะเป็นสีดำ
บทล่าสุด
#145 บทที่ 145 Ep.145
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#144 บทที่ 144 Ep.144
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#143 บทที่ 143 Ep.143
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#142 บทที่ 142 Ep.142
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#141 บทที่ 141 Ep.141
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#140 บทที่ 140 Ep.140
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#139 บทที่ 139 Ep.139
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#138 บทที่ 138 Ep.138
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#137 บทที่ 137 Ep.137
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#136 บทที่ 136 Ep.136
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













