บทที่ 12 chapter 12

กล้ามเนื้อหน้าท้องแบนราบเรียบขมวดมุ่น สั่นสะท้านไหวยะเยือกไปทั้งกาย ทั้งความเย็นราวถูกเกล็ดหิมะพัดมาแตะต้องเรือนกายพร้อมกับไฟร้อนผ่าวโอบรายรอบ ก้อนเนื้อนุ่มไหวราวต้นหญ้าที่โบกสะบัดพลิ้วไหวไปตามกระแสลม ปลายยอดทับทิมหดเกร็งตามเรียวลิ้นอุ่นชื้นที่ลากไล้ทั่ว 

“ไม่นะคุณ! หยุด ฉันยอมแล้ว” สายน้ำผึ้งเอ่ยตอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ