บทที่ 57 chapter 57

“ฉันรับแล้ว” หญิงสาวห้ามเสียงสั่นพร่าพอๆ กับเรือนกายที่ไหวสะท้านราวกิ่งไผ่โดนกระแสพายุโหมกระหน่ำ คนบ้า...หื่นไม่ยั้ง แม้กระทั่งเธอป่วยอยู่ ยังไม่วายเรียกร้องเอาแต่ใจ ทำให้อาการป่วยที่ควรหายแล้วยังคงมีอยู่ “หยุดก่อนนะคะคุณภาส ให้ฉันรับโทรศัพท์ก่อน...นะคะ” 

“อืม...” ชายหนุ่มแสร้งทำหน้าครุ่นคิด 

สาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ