บทที่ 61 chapter 61

แม้สติเริ่มเลือนหายไปจนควบคุมธารอารมณ์ในกายไว้ไม่ได้ แต่เธอก็ยังอายต้องรีบก้มหน้าที่แดงปลั่งราวกับลูกพีชสุขมองพื้น ทว่าความร้อนทำให้มือไม่หยุดนิ่งแกะตะขอและรูปซิปกระโปรงปล่อยให้ร่วงหล่นลงไปกองแทบเท้าบอบบาง แล้วรีบยกสองแขนขึ้นปิดบังสัดส่วนที่แม้มีชุดชั้นในแต่ก็บางเบาเสียจนปิดเรือนร่างโฉมสะอางไม่ได...