บทที่ 71 chapter 71

“ฉันอยากกลับบ้านนี่น่า คุณฟังฉันพูดซะที่ไหนกันล่ะ” สายน้ำผึ้งตอบกลับเสียงอ่อย หวังว่าภาสวรจะยอมปล่อย

“บ้านงั้นหรือ” เลิกคิ้วสูงก่อนหลุบตาลงมอง แล้วผุดรอยยิ้มที่มุมปากด้านหนึ่ง “ว่าไปฉันก็ทำงาน ไม่ได้พักผ่อนมานานแล้วนะ...ไปพักผ่อนสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน”

“อะไรนะ!!!” ไอ้ที่ได้ยินเมื่อกี้...เธอหูฝาดไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ