บทที่ 77 chapter 77

“จูบเธอเท่านั้นเอง” ขบกัดพร้อมสูดกลิ่นกายของคนร่างเล็กกว่าเขาเป็นครึ่ง กลิ่นสบู่ก้อนช่างหอมจรุงใจเหลือเกิน “นะ...คิดถึงจะแย่แล้วนะ” เขาสอดแขนกระชับ พลางดันเพรียวกลมกลึงไปนั่งบนปากโอ่งใบใหญ่ 

“บ้าแล้ว!” สายน้ำผึ้งโต้กลับเสียงสั่น หลุบสายตามองเบื้องล่างก็ไม่ได้ ด้วยรับรู้ถึงสิ่งที่อวดความใหญ่อลังกา...