11

นางบำเรอ!

คำคำนั้นดังก้องอยู่ในหัวราวกับคำสาป ราวกับถูกตบหน้าฉาดใหญ่จนฉันชาวาบไปทั้งตัวและหายใจไม่ออก

ฉันข่มตาหลับไม่ลงเลยสักนิดเดียวตั้งแต่เขาจากไป ทิ้งให้ฉันยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้นด้วยความตกตะลึง!

ดวงตาของฉันยังคงเบิกกว้าง จ้องมองเพดานตลอดค่ำคืนที่ยาวนานไม่สิ้นสุด พลางทบทวนคำพูดของเขาซ้ำไปซ้ำมา

ฉันบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ