48

โอเค นั่นมันเป็นคืนที่น่าสะพรึงกลัวและบอบช้ำทางจิตใจที่สุดในชีวิตของฉันเลย และฉันรู้ว่าจะไม่มีวันลืมมันไปได้ตราบเท่าที่ยังมีชีวิตอยู่

ฉันนอนอยู่บนพื้นดินที่เย็นเฉียบและแข็งกระด้างอย่างโดดเดี่ยว ไม่มีใครอยู่ข้างกายคอยปลอบโยนหรือช่วยเหลือเลย

“มีใครอยู่แถวนี้ไหม” ฉันตะโกนถามออกไปในความมืดอย่างแผ่วเบา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ