บทที่ 102 102

102

“ตอนที่ภรรยาท่านทูตเป็นลม ฉันบังเอิญอยู่แถวนั้นพอดี และเห็นตอนพี่วดีกับพวกเดินเข้าไปแล้วก็หน้าม้านเพราะฟังไม่ออก พอเธอเดินออกไปช่วยจนใครต่อใครก็มองเธออย่างชื่นชม พี่เอื้อยกับพวกคงเสียหน้าด้วย เลยเอาสองเหตุการณ์มารวมกัน ถึงกับพาคุณลุงคุณป้ามาด้วย แต่ก็ไม่กล้าอาละวาดมากมาย เพราะอยู่ต่อหน้าหม่อมแม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ