บทที่ 18 18

18

อรสายกมือขึ้นจิ้มหน้าผากบุตรสาวอย่างเอ็นดูระคนหมั่นไส้

“เรื่องไม่มีเพื่อนวัยเดียวกันน่ะแม่เห็นด้วย แต่ที่บอกว่าเหงาน่ะจริงหรือจ๊ะ เพราะแม่เห็นเราวิ่งตะลอนๆ ไปทั่ว ไม่เคยเห็นจะมีท่าทีเหงาหงอยเลยสักครั้ง แต่ที่สนิทกับหญิงนิ่มง่ายแม่ว่าเป็นเพราะดวงชะตาต้องกันมากกว่า”

“ดวงชะตาต้องกันยังไงหรือจ๊ะแม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ