บทที่ 28 28

28

เสียงม้าร้องอยู่ไม่ไกลทำให้พัดชาซึ่งยืนกวาดใบไม้อยู่หน้าบ้านถึงกับหูผึ่ง เพราะนั่นต้องเป็นเสียงเจ้าซาตาน ม้าแสนรักและแสนรู้ของคุณน้าเจมส์ เพราะแถบนี้ไม่มีใครเลี้ยงม้าเลย เด็กหญิงจึงหันขวับไปมองทางรั้วกำแพงสูงทันที แล้วดวงหน้าคล้ำแดดก็บังเกิดรอยยิ้ม เมื่อเห็นคุณหญิงนิ่มกับฉัตรพงษ์เดินตรงมาหา

‘แล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ