บทที่ 29 29

29

“ตายแล้วพัดชา เมื่อกี้ฉันใจหายใจคว่ำหมดเลย ตอนเจ้าซาตานเดินตรงไปหาเธอ นึกว่ามันจะเข้าไปทำร้าย ที่แท้มันก็เข้าไปทักทายนี่เอง” หม่อมราชวงศ์ฉัตรกมลพูดเสียงสั่น ด้วยยังไม่หายจากอาการตกใจกับเหตุการณ์เมื่อครู่

พัดชาเผยรอยยิ้มที่มุมปากพลางลูบขนเจ้าซาตานไปมา

“ตอนคุณน้าเจมส์ เจ้าของบ้านคนเก่าอยู่น่ะ ฉั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ