บทที่ 31 31

31

นงนุชออกไปได้สักครู่ก็กลับเข้ามาโดยมีหญิงวัยกลางคน ผิวคล้ำ รูปร่างอ้วน สวมเสื้อลูกไม้สีขาวตุ่นๆ กับผ้าซิ่นสีม่วงเม็ดมะปราง ผมสั้นดัดจนหยิกหย็องทั้งศีรษะ ถือกะละมังใบย่อมซึ่งในนั้นมีปลาอยู่สองตัวและไข่อีกหนึ่งตะกร้าเล็ก ขณะเดินเข้ามาก็พูดไม่ได้หยุดปาก

“แม่อร ฉันเอาปลาดุกมาฝาก ตาอยู่ทอดแหได้มาหลา...