บทที่ 83 83

83

คนที่ไม่มีเครื่องประดับสักชิ้นกวาดตามองคนทั้งสาม โดยไล่สายตาจากศีรษะจดปลายเท้าแล้วย้อนขึ้นไป ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ

“ฉันเพิ่งจะเข้าใจความหมายของคำว่า ‘คุณค่าของคน’ ซึ่งไม่ได้วัดกันที่เกิดในตระกูลสูงหรือสวมเครื่องประดับราคาแพงแต่อย่างใด ยกตัวอย่างได้จากพวกเธอสามคนนี่แหละ ที่เรียกตัวเองว่าเป็นผู้ดี ส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ