บทที่ 20 บทที่ 20

โทสะเกินระงับทำให้ชายหนุ่มเผลอดุดันรุนแรง เขาคงลืมไปว่าท้ายที่สุดคนตัวเล็กกว่าก็ต้องหมดทางสู้ อิสลินได้แต่หอบหายใจรับกระไอแห่งความปวดร้าวที่เขายัดเยียดมันให้เธอผ่านอารมณ์ดิบไร้ซึ่งเศษเสี้ยวของความรักที่เคยมอบให้

เซอร์เรนัล์ฟ ไคลน์ ได้ตายไปแล้วจากหัวใจดวงนั้น สุภาพบุรุษในฝันของเธอได้จากไปแล้วไม่มีวั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ