บทที่ 31 บทที่ 31

เซอร์เรนัล์ฟกล่าวเสียงเย็นทว่าดวงตาบนใบหน้าเคร่งขรึมจับจ้องหญิงสาวที่ยืนนิ่งราวถูกสะกดด้วยประกายวาววับ ร่างสูงในเสื้อยืดอวดมัดกล้ามหนั่นแน่นและกางเกงเดนิมยืดลำตัวขึ้นยืนขณะยังมองอีกฝ่ายด้วยความเครียดขรึม เขาทำให้ร่างเล็กชาไปหมดตั้งแต่ใบหน้าจรดปลายเท้า

“ไคลน์คะ...ฉันเข้าใจว่าคุณไปเดย์ตัน”

“ผมกำลังจะไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ