บทที่ 51 บทที่ 51

เซอร์เรนัล์ฟค่อย ๆ ลดโทรศัพท์ที่แนบหูลงขณะนัยน์ตาสีฟ้าเข้มจ้องมองไปยังถนนเบื้องหน้าด้วยอารมณ์คุกรุ่น

”อีฟ...คิดหรือว่าจะหนีผมพ้น แล้วคุณจะได้รู้ว่าทำแบบนี้ผลลัพธ์มันจะเป็นยังไง!”

๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

“มามี้ขา...เรากำลังจะไปไหนกันหรือคะ?”

อีวี่ตั้งคำถามกับมารดาขณะดวงตากลมโตทอดมองออกไปนอกหน้าต่างรถยามอาทิตย์ยอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ